Skip to content

Złośliwa transformacja Hymenolepis nana w ludzkim gospodarzu cd

4 tygodnie ago

504 words

Chociaż wiele tkanek cestodowych jest syncytialnych – zwłaszcza ich skorupa – infekcja tasiemca początkowo uważana była za mniej prawdopodobną ze względu na prymitywne pojawienie się atypowych komórek, całkowity brak architektury, która była możliwa do zidentyfikowania jako tkanka tasiemca, oraz rzadkość wcześniej zgłaszanych przypadków inwazyjna cestodiasis.2.3 Podczas naszych badań laboratoryjnych zmiany w płucach, wątrobie i nadnerczach pozostawały stabilne, ale węzły chłonne (szczególnie w szyi) zwiększyły się do maksymalnej średnicy 5 cm, a w ciągu 4 miesięcy klinicznych stan się pogorszył. Pacjent otrzymywał tenofowir w celu leczenia zakażenia HIV i amfoterycyny B z powodu histoplazmozy i rozwinął się niewydolność nerek. Pacjent odmówił hemodializy, a opieka paliatywna rozpoczęła się w maju 2013 r. Diagnoza molekularna została przeprowadzona 72 godziny przed śmiercią i nie podjęto szczególnego leczenia. Badanie pośmiertne nie zostało wykonane. Przed śmiercią pacjent wyraził pisemną świadomą zgodę na przeprowadzenie badań i publikację wyników.
Metody
Hodowlę komórkową
Przeprowadziliśmy hodowlę komórkową z wykorzystaniem metod hodowli dla wolno żyjących ameb i Myxogastria, w tym płytek agarowych i kultur tkankowych ludzkich fibroblastów płuc. (Pełne szczegóły tych i innych metod znajdują się w dodatkowym dodatku.)
Testy PCR
DNA ekstrahowano z próbek tkanek za pomocą standardowych metod. Do wstępnych badań molekularnych wykorzystano badanie Myxogastria i panfungal PCR oraz testy sekwencjonowania ukierunkowane na gen rybosomalnego RNA 18S (rRNA) i wewnętrzne transkrybowane sekwencje rozdzielające (odpowiednio 525 pz i około 650 bp) .4,5 Kolejny test PCR swoisty dla cestode ukierunkowany na fragment 206-bp genu rRNA 18S, 2 i specyficzny dla gatunku genu hymenolepididu test PCR skierowany był na fragment 391-bp genu kodującego oksydazę cytochromu c (CO1) 6 (patrz sekcja Metody i Tabela S1 w Dodatku Dodatek).
Badania immunohistochemiczne i hybrydyzacja in situ
Badania immunohistochemiczne przeprowadzono przy użyciu opartego na polimerach pośredniego systemu detekcji fosfatazą immunoalkaliny i chromogenu o szybkim czerwonym zabarwieniu. Poliklonalne królicze antyserum przeciwko antygenom Taenia solium GP50 stosowano w rozcieńczeniu 1: 250, które oznacza nabłonek pęcherza jelitowego T. solium, szczątki dorosłe H. nana i musztrowce H. diminuta (patrz rozdział Metody i ryc. S3 w Dodatku Dodatek). Sondy DNA wyznakowane digoksygeniną, celujące w fragment 206-bp genu rRNA H. nana 18S i zakonserwowany obszar 224 pz ludzkich sekwencji Alu przygotowano przy użyciu standardowych metod (patrz sekcja Metody i Tabela S1 w dodatkowym dodatku ).
Analiza filogenetyczna
Produkt z testu PCR genu H. nana CO1 opisanego powyżej był dwukierunkowo zsekwencjonowany, a powtórzony test PCR i reakcja sekwencjonowania zostały użyte do potwierdzenia wyników (National Center for Biotechnology Information [numer NCBI], KT362138). Wraz z sekwencjami H. nana dostępnymi w GenBank, dane nukleotydowe zostały wyrównane z użyciem oprogramowania MUSCLE, a drzewo filogenetyczne zostało oszacowane za pomocą metody łączenia sąsiadów (oprogramowanie MEGA, wersja 5.2).
Genomowe sekwencjonowanie i analiza porównawcza
DNA z próbki pobranej z drugiej biopsji węzłów chłonnych szyjki macicy pacjenta i DNA z zamrożonego H
[patrz też: anatomia palpacyjna, cennik implantów, ortodonta wrocław ]

Powiązane tematy z artykułem: anatomia palpacyjna cennik implantów ortodonta wrocław