Skip to content

Kompleksowa charakterystyka molekularna brodawkowego raka nerkowokomórkowego ad 8

2 miesiące ago

132 words

Ekspresja NQO1, genu aktywowanego szlakiem NRF2-ARE, 29 była najniższa w klastrze C1, pośrednia w klastrach C2a i C2b, a najwyższa w klastrze CIMP C2c (P = x 10-18 na podstawie analizy wariancji) (ryc. S18A w Uzupełniającym dodatku 1) i zwiększona ekspresja NQO1 była związana ze zmniejszoną przeżywalnością (P = 0,001) (Fig. S18C w Suplemencie Dodatkowym 1). Te wyniki są zgodne z wynikami badań wykazujących zwiększoną aktywację szlaku NRF2-ARE w guzach typu 2 i mutacjami w genach szlaku NRF2-ARE (NFE2L2, CUL3, KEAP1 i SIRT1) .1,2,13 Cztery mutacje NFE2L2 (NRF2) w zidentyfikowano znane aktywne punkty aktywne, a także mutacje w CUL3 (pięć mutacji) i KEAP1 (jeden). Mutacje w NFE2L2, CUL3 i KEAP1 korelowały z wysokim poziomem ekspresji NQO1 (P <1 × 10-6 w teście t), ale nie uwzględniały jedynie zaobserwowanych różnic w ekspresji NQO1 wśród podtypów (ryc. S18A w dodatku uzupełniającym 1). Zintegrowana analiza mutacji kierowcy kandydatów o niskiej częstotliwości
Niektórym nowotworom (najbardziej względnie małym) brakowało kandydatów na raka o wysokiej wiarygodności. Ręczna analiza ścieżki zidentyfikowała kandydujące mutacje kierowcy w znanych genach związanych z rakiem, takich jak PTEN, NRAS, KRAS, TP53, TSC2 oraz tych z rodziny MLL i ARID, w dodatkowych 27% przypadków (ryc. S19A w dodatkowym dodatku i Dodatek dodatkowy 10). W przypadku pozostałych 37 guzów (23%) odnotowano zdarzenia somatyczne niskiej częstotliwości w genach zidentyfikowanych za pomocą analizy HotNet2 (ryc. S19 w dodatkowym dodatku 1) lub związanych z rakiem w zestawie danych PanCan2115 lub w katalogu bazy danych Somatycznych mutacji w nowotworze. proponowane jako potencjalne czynniki napędowe i są wymienione w Dodatku Dodatku 10. W porównaniu z nowotworami z potencjalnymi kandydatami na raka, pozostałe 37 brodawkowatych raków nerkowokomórkowych wykazało wyższy odsetek guzów typu (26 z 37 [70%]) ( P = 0,001 według dokładnego testu Fishera), a większość (21 z 26 [81%]) wykazała wzrost chromosomu 7, który obejmuje MET. To wzmocnienie chromosomu 7, które jest widoczne w wielu guzach (np. Guzie Wilmsa i brodawkowatym raku tarczycy), może być uznane za zdarzenie kierowcy, ale nie identyfikuje konkretnego kierowcy. Chociaż wzmocnienie chromosomu 7 było związane ze zwiększoną ekspresją MET w brodawkowatym raku nerkowo-komórkowym (P <0,001 przez dwuczynnikową analizę wariancji) (Fig. S20 w Dodatkowym dodatku 1), inne potencjalne geny kierowców na chromosomie 7, takie jak EGFR , może wpływać na nowotworzenie.
Dyskusja
Zastosowaliśmy kompleksowe podejście do genomiki w celu scharakteryzowania biologicznego podłoża brodawkowatego raka nerki i odkryliśmy, że brodawkowaty rak nerki typu i typu 2 to choroby wyraźnie różniące się od siebie i że rak brodawkowaty typu 2 jest chorobą heterogenną z wieloma odmiennymi postaciami. podgrupy. Powszechnie występujące mutacje wśród różnych podtypów były stosunkowo rzadkie, jak zaobserwowano w dwóch ostatnich badaniach. [30] Molekularne i fenotypowe różnice między brodawkowatym rakiem nerek typu i 2 znalazły odzwierciedlenie w indywidualnych i połączonych analizach różnych platform danych.
[patrz też: odwyk alkoholowy warszawa, dźwigacz jądra, druskienniki sanatoria ]

Powiązane tematy z artykułem: druskienniki sanatoria dźwigacz jądra odwyk alkoholowy warszawa