Skip to content

Choroba Mikulicza

1 miesiąc ago

190 words

Choroba Mikulicza. Chorobę tę spotyka się rzadko. Najważniejszym jej objawem jest przewlekłe obrzmienie gruczołów łzowych oraz ślinianek. Etiologia choroby nie jest wyjaśniona. Niektórzy doszukują się w niej gruźlicy lub kiły, inne zaburzeń wewnątrzwydzielniczych. Choroba trwa długo, niekiedy latami. Ślinianki w niektórych przypadkach znacznie powiększają się. Wiąże się to z nadmiernym rozwojem tkanki chłonnej w obrębie gruczołów, wskutek czego tkanka gruczołowa właściwa zostaje uciśnięta. Występują objawy wysychania spojówek oczu i błony śluzowej jamy ustnej. W rozpoznaniu różnicowym należy wyłączyć białaczkę oraz białaczkę rzekomą, z którymi choroba Mikulicza ma wiele cech wspólnych. Leczenie choroby Mikulicza polega na podawaniu jodu, arsenu i na stosowaniu promieni rentgenowskich. Kamica ślinianek (sialolithiasis). Najczęściej spotyka się kamienie w śliniance podżuchwowej, znacznie rzadziej – w innych śliniankach. Umiejscawiają się one przeważnie w przewodzie gruczołu. W większości przypadków spotyka się kamienie pojedyncze, ale niekiedy stwierdza się kilka kamieni śliniankowych. [patrz też: dentysta na nfz poznań, młody jęczmień sok, ześlizg kręgu ]

Powiązane tematy z artykułem: dentysta na nfz poznań młody jęczmień sok ześlizg kręgu